W środę wybraliśmy się w zespole (Wojtek)^2 na zachodnią ścianę łomnicy na Perseidy. Te mają 7 wyciągów: VI-, VIII-, VIII-, VII, VIII-, VIII- oraz V . Wyceny skorygowaliśmy według własnych odczuć – łamańce jakoś nie są nam po drodze, a ostatni wyciąg to raczej krakowski Avatar niż górskie wspinanie ze spitami bitymi co metr.

Plan startu był prosty: pierwsza kolejka o 8. Jednak leniwy poranek słowackiej obsługi sprawił, że ludzi wpuszczano dopiero od 8:45. Nasze szanse na wykorzystanie powrotnego biletu za ciężko zarobione euro-dolary spadły. Trochę po 10 wbijamy się w Perseidy. Pierwszy wyciąg upływa na rozmowach o prozie życia, dzieciach i funkcjach wychowawczych rodzica w dzisiejszym świecie. Potem samo wspinanie – OS na wszystkich wyciągach, choć nie obyło się bez pojedynczego wyjazdu nóg czy narzekania na źle spakowany plecak. Ostatni wyciąg? Przystępny, wręcz zaskakująco. Na szczycie Łomnicy kierunek – bar. Pytanie o wodę z kranu spotyka się z uśmiechem obsługi i tekstem: „Môžeš piť, ale posraťe se”. Wojtek, solenizant, stawia urodzinowe flaszki kofoli, piwa i wody. Odmówić się nie da, więc kontynuujemy – przez Grań Wideł na Kieżmarski Szczyt. Około 19:25 stajemy na wierzchołku i patrzymy, jak ostatnia kolejka odjeżdża nam na dnie skalnatej doliny. Potem zejście, lekkie błądzenie w kosówkach Skalnatej Doliny (Mapy.cz rządzą) i postój w Skalnatej Chacie na kolejne piwa, wodę, czerwony księżyc i perseidy (tym razem te na niebie).

Bilans dnia: każdy wypił ponad 5 litrów płynów, ale proces oddawania moczu był dla nas zupełnie obcy. O 23 meldujemy się przy aucie określając stan jednej pary względnie nowych adidasków na lekko zdewastowany.

Perseidy VIII (VIII-) OS
+Grań Wideł
15 h brutto